วันแรกที่สาวเปรี้ยวยอมมาหาที่บ้าน 29 เม.ย. 2553

เปรี้ยวหางดำ วาดหางดอก

แมว 2 ตัวที่บ้านร้านชำได้ชื่อใหม่ว่า ไอวี่ กับ เปรี้ยว
ไอวี่ หรือ (ปาน)วาด จะไว้ใจผม ยอมเข้ามาหา ยอมให้จับง่ายๆ

แต่กับเปรี้ยว จะหนีทุกที แต่ถ้าแตะโดนตัวเขาเมื่อไรก็ยอมให้จับโดยไม่ดิ้นหนี

ยอมรับว่าเริ่มแรกผมสนใจ นู๋วาดมากกว่า
มันก็คงรู้สึกกันได้จากการสัมผัสจากการหยอกเล่นแหล่ะ

ส่วน เปรี้ยว ผมนึกว่าเป็นแมวตัวผู้เลยช่างหัวมัน ฉันไม่แคร์ แบร่ > <
เปรี้ยวก็เลยได้แต่มองแล้วก็เดินหนีไปห่างๆ

เวลาเกือบ 2 เดือนได้พิสูจน์แล้วว่า นู๋เปรี้ยว ไข่ไม่งอก
และมีโครงร่างที่น่าจับกว่า นู๋วาด เพราะเนื้อแน่น ตากลมโต กระโหลกก็ใหญ่กว่า

นู๋ วาดจะเล็กกว่านิดหน่อย เพียวเบากว่า กระโดดเก่ง แย่งของเล่นเปรี้ยวจนเล่นไม่ทัน

.

.

วันนี้เจ้าของร้านชำออกไปไหนไม่ทราบ 1 ทุ่ม 20 นาที
แมว 2 ตัวนี้ก็ตาม แพทตี๋(โรคขาดความเป็นแมว) มา

นู๋วาดเข้ามาหาพร้อมร้องทักทาย ส่วนเปรี้ยวรอดูเชิงอยู่หน้าประตูบ้าน
พอเราเดินเข้าใกล้ มันก็หนีเข้าร้านชำเลย

ต้องอุ้มนู๋วาด ไปล่อให้ออกมา พอแตะตัวได้เท่านั้น นู๋เปรี้ยวก็ไม่ขัดขืน =^0^=

.

.

ก็เลี้ยงด้วยอาหารเปียกวิสกัส และฟริสกี้เม็ด สูตรสำหรับลูกแมว
พวกมันกินกันจนเกลี้ยงชาม

อาหารเม็ด + อาหารเปียก

เสร็จแล้วก็เปิดแอร์ ให้มันวิ่งไล่ฟัดในระบบปิดกันอีกเป็นชั่วโมง
(ช่วงทำลายข้าวของ =”=)

.

.

แล้วก็ต้องคืนเขาไปเหมือนทุกครั้ง
“เขาเป็นของคนอื่น เขียนเอาไว้ในใจ
เขาเป็นของคนอื่น เขียนเอาไว้ข้างเตียง”

.

ซวง