เมื่อวานไปตั้งกระทู้ในPantip เกี่ยวกับเรื่องแมวจรของโครงการ
มีคนเข้ามาแสดงความคิดเห็นมากเกินคาด
บทสรุปจะอยู่ที่ คห.45 ครับ
กระทู้: ***คำเตือน สำหรับคนที่คิดจะรับแมวโครงการรักษ์แมวไปเลี้ยง
http://www.pantip.com/cafe/jatujak/topic/J9204332/J9204332.html
***คำเตือน สำหรับคนที่คิดจะรับแมวโครงการรักษ์แมวไปเลี้ยง
Category: สัตว์เลี้ยง
|
ได้เข้าไปอ่านแล้ว
เหมือนเปิดโลกอีกโลกนึงเลย เพราะที่ผ่านมา เอชอบเลี้ยงแบบระบบเปิดมาตลอด
เพราะวิบากของเราเองที่ต้องเจอกับสัตว์เลี้ยงที่ไม่ชอบอยู่แต่ในอาณาเขตบ้าน
ลองไม่ปล่อยออกไปสิ กัดนั่นกัดนี่ คุ้ยนั่นคุ้ยนี่ ร้องโวยวายจะออกให้ได้
ลูกพี่ลูกน้องของเอคนนึง เค้าซื้อแมวมาเลี้ยง ก็เลี้ยงแบบไม่ให้ออกนอกบ้าน ดูแลอย่างดี
ย้ำว่าดีจริงๆ ดีกว่าดูแลพ่อแม่เขาเสียอีก
เจ้าแมวตัวนี้ ไม่เคยมีทีท่าว่าจะอยากออกบ้านเลย เป็นแมวที่เรียบร้อยน่ารักมาก
และไม่ค่อยจะเป็นโรคอะไรเพราะอยู่แต่ในอาณาเขตบ้าน
จนวันนึงที่บ้านของลูกพี่ลูกน้องคนนี้จัดงานวันเกิด
พวกเพื่อนขี้เมาทั้งหลายก็ฉวยโอกาสตอนคลุกวงในคนเยอะๆ
คว้าแมวออกมานอกบ้าน มาเดินอุ้มเล่นและปล่อยมันเดินแถวหน้าบ้าน
เจ้าแมวไฮโซตัวนี้ พอได้เห็นโลกภายนอก ถึงกับใจแตกกันเลยทีเีดยว
มันรีบวิ่งออกไปดมนั่นดมนี่ คุ้ยหาอะไรต่อมิอะไร และเดินออกไปไกลจากบ้านเรื่อยๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เหมือนพวกกบในกะลาที่พอเปิดกะลามัน มันก็กระโดดออกไปชมโลกกว้างด้วยความตื่นเต้น
หลังงานปาร์ตี้ พอลูกพี่ลูกน้องสร่างเมา ตื่นมาไม่เจอแมว ร้องห่มร้องไห้ทันที เพราะคิดว่าเพื่อนขโมยไป
ไล่โทรไป จึงได้รู้ว่าเพื่อนผู้ชายที่เมา จับแมวไปเดินหน้าบ้าน
จนป่านนี้ไม่รู้มันเดินไปถึงไหนแล้ว และไม่มีทีท่าจะกลับบ้านมาด้วยตัวเองด้วย (ไม่รู้ว่าจะกลับบ้านเป็นหรือเปล่า)
ลูกพี่ลูกน้องเลยตระเวณขับรถหาไปทั่วหมูบ้าน ขับหาอยู่2วันและไล่ปิดประกาศไปทั่ว
จนมีป้าที่ขายไก่ย่างส้มตำ ที่อยู่อีกซอยนึงโทรศัพท์มาหา บอกว่าแมวตัวนี้ไปร้องขอกินไก่ย่าง
พอได้กินก็นอนอยู่กับร้านของป้าเลย ไม่ไปไหน
สภาพแมวที่ได้คืนมา ก็มีฝุ่นตลบ ขนหมองๆไป แต่ที่ได้ตามมาจากนั้น
คือน้องแมวจามบ่อยมาก เหมือนกลายเป็นแมวขี้แพ้ไปแล้ว
ไม่รู้ว่าเพราะการที่ไม่เจอสิ่งเร้าทางธรรมชาติ
จะทำให้สภาวะภูมิคุ้มกันในร่างกายของแมวตัวนี้น้อยกว่าพวกแมววัดหรือเปล่า?
ที่สำคัญคือ หลังจากเจ้าแมวนี้ได้ลองลิ้มไก่ย่างของป้าคนนั้นแล้ว ก็ไม่แตะอาหารเม็ดหรืออาหารกระป๋องอีกเลย
ทำเป็นดมๆแล้วก็เชิดหน้าไปร้องโวยวาย และอยากจะออกบ้านทุกวัน
มันก็เหมือนดาบสองคมนะเอว่า
เรื่องแมวกับโครงการรักษ์แมวนี่ ถ้าจะเขียนต่อ ก็ยังสามารถนำมาเขียนต่อได้อีกนะ
เพราะมีEffectจากหลังไมค์ และคนรอบข้างพอควร
เล่าเรื่องกระทู้แมวจรให้พี่แก้วฟังแล้ว
เค้ารู้สึกงงมาก เค้าว่า “ตกลงจะให้ หรือให้ยืมแมวกันแน่”
มันเป็นโลกคนละมุมของคนเลี้ยงแมว
แต่จะมาพูดดูถูกคนเลี้ยงแมวระบบเปิดไม่ได้นะ
เราไม่ได้เห็นมันเป็นของเล่น รูปลักษณ์มายังไงเราก็เลี้ยง
ยิ่งบ้านพี่แก้วสมัยหลายปีก่อน แมวจรเดินมาขออยู่ด้วยเป็นสิบ เลี้ยงกันจนแก่ตาย
เราก็เคยเสียน้ำตาเป็นห่วงมันเวลามันป่วย และดูแลมันดีเหมือนเลี้ยงคนๆนึง
เราก็รักแมวเหมือนดั่งลูกชายลูกสาวเหมือนกัน แค่เท่าที่อ่านๆกระทู้ เหมือนกับว่ามีการแบ่งชนชั้นของคนเลี้ยงชัดเจน
เราว่านิสัยตามธรรมชาติของแมวไทยๆ โดยเฉพาะแมวจร ไม่ควรเลี้ยงแบบคุณหนูในกะลาครอบเหมือนพวกพันธุ์ไฮโซ
โดยเฉพาะพันธุ์ไทย ไม่ใช่แมวเปอร์เซียสักหน่อย
บางตัวที่จรมา ถ้าพยายามให้มันอยู่กับบ้าน มันก็จะแสดงกิริยาตอบโต้รุนแรง
หรือพอหาทางออกจากบ้านได้ก็อาจจะเตลิดไปกันใหญ่
เอ่อ ได้เข้าไปอ่านกระทู้อีกที มีโพสเพิ่มมาอีก
รู้สึกว่าคนที่กล่าวหาว่าพี่ซวงประชดประชันเนี่ย
เค้าไม่รู้ตัวเลยหรือไงว่าเค้าก็กำลังประชดอยู่ เสียดสีและปากเจ็บมากๆด้วย
อ่านแล้ว เรารู้สึกว่าพี่ซวงพยายามตอบแบบประนีประนอมแล้ว ยอมรับผิดและทำความเข้าใจแล้ว
ก็ยังโดนโพสเสียดสีประชดประชันกันอีก (เขาจะรู้ตัวมั้ยน่ะ)
“อเสวนาอย่างเดียว กรณีไม่ใช่มงคลข้อที่1″
หลังจากวันส่งมอบกรงแมวให้กับสมาชิกที่ต้องการนำไปใช้แล้ว ก็ติดไปทำอย่างอื่น2-3วัน
กลับไปดูห้องจตุจักรเห็นว่ากระทู้ไม่อยู่หน้าแรกแล้ว เลยไม่ได้ตามไปดูกระทู้อีก
อย่างที่บอกไว้ในนั้น คงจะดูกระทู้จนกว่าจะตกหน้าแรก
เราต่างก็รู้
กรรมเป็นเรื่องเฉพาะบุคคล ไม่ว่าใครจะยังไงก็ตามสำคัญที่ตัวเรา
ในระหว่างกระทู้ก็มีความคิดแย้งหลายอย่าง แต่น้อยคนที่จะกล้าโพสหน้าบอร์ด
และพี่ก็ไม่อยากจะเอาขึ้นโพส
เพราะเห็นว่ามันเป็นความคิดที่ค่อนข้างแรง
อาจจะทำให้เกิดหมางใจระหว่างสมาชิก สร้างความแตกแยกซะเปล่าๆ
เราไม่จำเป็นต้องพูดทั้งหมดที่รู้ ถ้านั่นจะไม่ก่อให้เกิดอประโยชน์(สร้างสรรค์)
คนเราขนาดว่ามีขื่อมีแปร
มีคำเตือนคำสั่งสอนที่ฟังรู้เรื่อง
ยังอยากจะออกไปล่าเหยื่อเลย
นับประสาอะไรกับสัญชาติญาณสัตว์
Update
http://seasonmemorial.com/2010/05/14/โครงการรักษ์แมวหาคน/