หรือรู้สึกว่าโดนล็อค ก็แข็งขืนเอาชนะพอหลุดออกมา
คล้ายกับตื่นแต่มันไม่ยักตื่นจริง

ที่รู้พอเรากำหนดสติได้มันยังเหมือนลุกไม่ขึ้นแต่ในฝันมันลุกเดิน

คราวนี้พอความเคยชินที่เรากำหนดระลึกรู้
ไม่มีเราไม่มีสัตว์ ไม่มีบุคคล มีเพียงรูปและนาม

มันลืมตาได้เลย
เลยถึงบางอ้อ ตรูฝันไปนี่เอง

ต้องขอบคุณสติมากกกกกกกกกกกกก
และต้องกราบงามๆๆกับคำสั่งสอนของครูบาอาจารย์
คุณแม่ชีพิมพาและอ.สุจิณ สุดๆๆครับ

กำลังจิตคุณแมาสอน การระลึกรู้ลักษณะอาจารย์สุจิณสอน

แต่เรื่องรู้ตัวว่าฝันแล้วบังคับฝันนี่นานๆจะทำได้ที แต่มันเจ๋งสุดยอดไปเลย ใครไม่เคยไม่รู้หรอก