ความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ

แม้แต่พระพุทธเจ้าก็ยังมีเจ็บป่วย
ใครกันหนอที่จะไม่เคยเจ็บไข้ได้ป่วยเลย

เพราะเมื่อมีกายย่อมมีทุกข์กายเป็นธรรมดา
แต่ทุกข์ใจไม่มีแก่พระอรหันต์

พระพากุลเถระ ผู้เป็นเอตทัคคมหาสาวกผู้มีอาพาธน้อย

อายุ 160 ปี
เป็นบุตรร่วมกันของ 2 ตระกูลเศรษฐีใหญ่จาก 2 เมือง
ชีวิต 80 ปีแรกอยู่ทางโลก มีข้าทาสบริวารและกามคุณพร้อม
หลังจากบวช 7 วันบรรลุพระอรหันต์
อยู่ทางธรรมต่อมาอีก 80 ปีก็ดับขันธปรินิพพาน
กระทำกิจเผาสรีระตนเองด้วยเตโชกสิณ(ไฟ)

.

นอกจากจะไม่เคยเจ็บป่วยแล้ว
ตลอดการบวช แผ่นหลังก็ไม่เคยอิง ไม่เคยเอนนอน
ถืออยู่ป่าเป็นวัตรอย่างอุกฤษฏ์  ไม่มีศิษย์ ไม่รับกิจนิมนต์
แต่ก็ไม่ลำบากเรื่องอาหาร หรือจีวรผ้าเปลี่ยน
ไม่ต้องวุ่นวายกับกิจใดๆ

.

เป็น 1 ใน 4 ท่านที่ได้อภิญญาใหญ่
ซึ่งสมัยพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งจะมีไม่เกิน 4 ท่าน
.

*
ผลบุญใดหนอ ส่งผลหล่อเลี้ยงได้อย่างเพียบพร้อมบริบูรณ์ถึงปานนี้?

เมล็ดแห่งบุญนี้ ถูกเพาะไว้เมื่อนับถอยไปนานเกินอสงไขยทีเดียว
โดยทั่วไปถ้าตั้งใจแล้วเพื่อบรรลุธรรมเป็นอริยบุคคล
จะใช้เวลาเป็นกัป เพื่อสั่งสมบารมี

แต่รากแห่งบุญนี้หยั่งรากลงเมื่ออสงไขย..

ตั้งแต่สมัยพระพุทธเจ้าอโนมทัสสี
1. เหตุการณ์ พระพุทธเจ้าทรงประชวร
ฤาษีรูปนี้ ซึ่งมีอภิญญา 5 สมาบัติ 8 ได้เก็บสมุนไพรทำยาถวาย จนหายประชวร
แล้วได้อธิษฐาน  “ขอความเจ็บไข้ทางร่างกายแม้แต่เพียงเท่าการถอนผม ก็จงอย่ามีในภพที่ข้าพระองค์เกิดเลย”

สมัยพระพุทธเจ้าปทุมุตตร
2. ท่านเป็นเศรษฐีทำบุญใหญ่โดย
นิมนต์พระสงฆ์อันมีพระพุทธเจ้าเป็นประธานมาฉันตลอด7วัน
แล้วตั้งความปราถนาเป็นเอตทัคคผู้มีอาพาธน้อย และได้รับคำพยากรณ์ตามนั้น

สมัยพระพุทธเจ้าวิปัสสี
3. สมัยพระพุทธเจ้าองค์นี้มีพระภิกษุสาวกร่วมสมัยกาลหลักล้านองค์รายล้อม
ครั้งหนึ่งเหล่าภิกษุถูกลมของต้นไม้พิษในป่าทำให้เป็นโรคศรีษะ
ฤาษีรูปนี้(เกิดมาเป็นฤาษีอีก) ซึ่งมีอภิญญา 5 สมาบัติ 8 ได้เก็บสมุนไพรทำยาถวาย รักษาอาการอาพาธจนหาย

สมัยพระพุทธเจ้ากัสสปะ
4. ท่านเป็นผู้ครองเรือน ได้ซ่อมแซมบูรณะและสร้างวัดใหญ่
สร้างอุโบสถ โรงฉัน โรงไฟ เรือนพยาบาล กุฎิที่พัก ห้องสุขา และมอบปัจจัยทุกอย่างแก่ภิกษุ

เมื่อเกิดชาติสุดท้ายในสมัยพระพุทธเจ้าโคดมนี้
เป็นทารกที่มีบุญมาก ดั่งคำว่า
ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้
เพราะบุญรักษาก็เหมาะแก่ท่านแล้ว

ท่านเป็นบุตรของเศรษฐีเมืองโกสัมพี
ขณะเป็นทารกถูกปลาใหญ่ในแม่น้ำยมุนากลืนเข้าท้องหนีไป
ปลาถูกจับได้แล้วเร่ขาย ไม่มีใครซื้อกระทั่งถึงบ้านเศรษฐีเมืองพาราณสีผู้ไม่มีบุตร
เมื่อพบเด็กในท้องปลา จึงรับเลี้ยงเป็นลูก

ต่อมาพ่อแม่ผู้ให้กำเนิดมาพบ จึงให้พระราชาตัดสิน
และคำตัดสินคือ ให้เลี้ยงเด็กร่วมกัน

เป็นที่มาของการอุปถัมภ์จากสองตระกูลเศรษฐีใหญ่
และท่านก็ไม่เดือดร้อนเรื่องเงินทองความเป็นอยู่ตลอดอายุขัย 160 ปี

.

ผลบุญที่บ่มเพาะไว้นาน เมื่อถึงคราวให้ผล
ก็ให้ผลใหญ่อย่างน่าอัศจรรย์

อนุโมทนา สาธุ

.

#วันนี้วันพระ

.

ซวง