วันพ่อที่ผ่านมา(5 ธันวาคม 2554)
มีการแสดงสัญลักษณ์ พูดถึง และงานพิธี มากมาย

ตั้งแต่ระดับโลกอย่างGoogle.com เปลี่ยนLogoเป็นสีธงชาติไทย
พร้อมทำDescription Linkว่า เรารักประเทศไทย และส่งLinkมายังKeyword : วันชาติไทย

งานพิธีก็มีจัดกันในหลายๆพื้นที่ทั่วประเทศ
โดยเฉพาะที่ท้องสนามหลวง

แม้ซอยบ้านผมเองก็ยังได้ร่วมร้องเพลงสดุดีมหาราชา
และจุดเทียนชัยถวายพระพร

ในโลกออนไลน์ก็มีพูดถึงพ่อของชาติ และพ่อของตัวเอง
1 ในหลายๆบทความที่พูดถึงพ่อ
ก็มีFace Bookของคุณโก้ ที่ผมพบเจอ
เป็นความรู้สึกเรียบง่ายแท้ๆ ที่ควรค่าแก่การจดจำและบันทึกไว้น่ะครับ

- – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - – - -

ผมไม่ใช่ลูกที่ดีที่สุด ผมไม่ใช่ลูกตัวอย่างที่ต้องมีคนมาให้รางวัล ผมไม่ใช่ลูกกตัญญู เพราะผมแค่ลูกคนนึงที่รู้ว่า”ใจ”อยากทำอะไรให้กับพ่อและแม่

เมื่อ วันที่พ่อยังอยู่ ผมกอด ผมหอมแก้มพ่อทุกวัน ผมอุ้มพ่อขึ้นบนห้องนอนชั้นสี่และอุ้มลงมาชั้นล่างทุกวัน ผมอาบน้ำให้พ่อทุกเช้าและก่อนนอน ผมป้อนข้าวพ่อทุกมื้อในวันที่พ่อเริ่มไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะหยิบช้อนเข้าปาก ผมเคยอุ้มพ่อแล้ววิ่งไปหน้าบ้านเพื่อหารถพาพ่อไปหาหมอจากอาการไข้ขึ้นสูง อย่างผิดปกติ ทุกอย่างที่ผมทำเพราะใจผมอยากให้ทำ ไม่ใช่เพราะหน้าที่ที่ต้องทำ

แล้ววันนี้…..เพื่อนๆได้กอด ได้หอมแก้มกับพ่อหรือยัง  “ทำ”ก่อนที่จะไม่มีโอกาสทำ แม้ว่าใจจะอยากทำมากแค่ไหนตาม

—————————————————-

ผมจะเซนท์ซิทีฟมากๆ อาจจะน้ำตาซึมจนถึงขั้นร้องไห้กับผู้สูงอายุ ที่มีอาการหลงๆลืมๆ, อัมพฤกษ์,เดินเหินลำบาก,เคลื่อนไหวเองไม่ได้,ขับถ่ายเองไม่ได้,ทานข้าวเอง ไม่สะดวก,ปอดติดเชื่อ และโดยเฉพาะต้องเห็นภาพในห้องไอซียู ภาพกราฟชีวิตวิ่งขึ้นๆลงๆ ตัวเลขความดันที่ผิดปกติ หรือตัวเลขอัตราการเต้นของหัวใจที่ไม่สม่ำเสมอ

…. เพราะสิ่งเหล่านั้นคือสิ่งที่ผมเจอตามลำดับเมื่อ10ปีที่แล้ว เมื่อผมเรียนจบและกลับมาดูแลป่ะป๊าตลอด24ชั่วโมง สี่ปีที่ป่ะป๊าต้องป่วยหนัก สามเดือนที่ป่ะป๊าต้องอยู่ICUก่อนหมดลมหายใจ

จนวันนี้โซ๊ยตี๋เข้มแข็งและเป็นเสาหลักให้ที่บ้านแทนป่ะป๊าได้ แม้ป่ะป๊าจะจากไปหกปีแล้ว แต่ลูกคนนี้ก็ไม่ลืมทุกอย่างที่ผ่านมา  ….

อั๊วรักป๊านะ

เฮ่งย่ง

.

ที่มา : http://www.facebook.com/note.php?note_id=335217063161382