Archive for the Category "วรรณกรรม"
เพลง นักเทรดอิสระ
ผู้แต่ง : กฤษณ์ หรรษานุกรม (ซวง)
เผยแพร่ : seasonmemorial.com
*บนเส้นทางของความเสี่ยงสูง
ใจของเราต้องมาก่อนอื่น
เกมการเงินมันยั่วยวนสูง
เงินได้มามากมาย เสียกลับจะเยอะกว่า
–หุ้น, Futures, Option, Forex–
กฎข้อที่ 1 อย่ามัวหาระบบเทพ
ทุกระบบต้องมีสูญเสีย
ไม่อยากเสียก็อย่าเข้ามา
เปิดOrder Close Order ต้องมีหลักการ
จงมั่นใจระบบที่มี “สถิติรองรับ” more…
มีคนตายทุกวัน ทุกวัย และทุกโอกาส
เราเองก็ต้องตายแน่นอนเพียงแต่ไม่รู้ว่าเมื่อไร
กินๆข้าวอยู่ฟุบตายคาโต๊ะก็มี
กำลังหัวเราะสนุกๆช๊อคตายไปก็มี
เดินข้ามถนนถูกรถเสยขาด2ท่อนตายก็มี
อุตส่าห์ไปเที่ยวต่างประเทศถูกรถทับตายก็มี
กระทั่งถูกฆ่าผิดตัว ตายก็มี
และสาเหตุการเสียชีวิตอื่นๆอีกมากมายหลายแบบ
มีให้เห็นเป็นตัวอย่างในBlogแห่งนี้(หมวด ผู้จากไปก่อน)
สำหรับชาวพุทธ เราเชื่อในกฎแห่งกรรมและการเวียนว่ายตายเกิด
ฉนั้นเราควรตระเตรียมเสบียงบุญ ตั้งแต่เรารู้ความนี้และยังมีลมหายใจเถิด
บุญนั้นแท้แล้วก็คือนามธรรมเป็นจิตฝ่ายกุศล
คำพระท่านว่า
สีเลนะ สุคะติง ยันติ…. หมายความว่า การรักษาศีลทำให้เกิดความสุข
สีเลนะ โภคะสัมปะทา … หมายความว่า การรักษาศีลทำให้เกิดโภคทรัพย์ หรือทำให้มีทรัพย์นั่นเอง
สิเลนะ นิพพุติง ยันติ ….. หมายความว่า การรักษาศีล เป็นหนทางให้เข้าสู่นิพพาน
ตัสมา สีลัง วิโสทะเย …. หมายความว่า ทุกคนควรรักษาศีล
ผมจึงคิดจะรักษาศีลไปตลอดชีวิต
ไม่ได้ครบห้าข้อ เอาสักข้อสองข้อก็ยังดี
ว่าแต่ศีลแต่ละข้อมีความละเอียดยิบย่อยอย่างไรบ้างนะ?
Steve Jobs ได้เปรียบเทียบประสบการณ์ต่างๆที่ผ่านเข้ามาก็เหมือนกับการได้แต้มจุดไปเรื่อยๆ แล้วสักวันหนึ่งจุดเหล่านั้นจะมีเส้นลากผ่านเป็นรูปเป็นร่างของมันเอง ซึ่งไม่มีใครรู้ได้ว่ามันจะออกมารูปแบบใดในอนาคต
แต่ขอให้เราทำสิ่งซึ่งเราอยากทำ ทำสิ่งซึ่งเราสนใจ เมื่อทำแล้วมีความสุข ตัวเขาเองชอบและเลือกที่จะเรียนวิชาซึ่งมองไม่ออกเลยว่าจะเอาไปทำอะไรในอนาคต แต่วิชานั้นกลับเป็นจุดที่สำคัญที่ทำให้เขากลายเป็น Steve Jobในวันนี้
.
เขาไม่คิดว่าจะทำเงินจากวิชานั้นเพียงแค่มีความสุขที่จะทำ
แล้วเราล่ะถ้าไม่นับเรื่องเงินแล้ว เรามีความสุขอยู่กับอะไรได้บ้าง อะไรที่เราง่วนทำกับมันแล้วเราจะรู้สึกดีไปกับสิ่งๆนั้นด้วย
ผมมองว่าเกมเอย หนังเอย และความบันเทิงอื่นๆเราได้ชื่อว่าเป็นผู้เสพ ไม่ใช่ผู้สร้างจึงตกไป
เมื่อทบทวนดูแล้วก็พบว่า ตัวผมเองมีความสุขเมื่อได้ขีดๆเขียนๆ
ผมรู้ตัวตั้งแต่สมัยเรียน ปวช. แล้วล่ะ แต่ไม่มีความกล้าหาญแบบ Steve Jobs ที่ออกจากการเรียนในระบบ เลือกศึกษาแต่สิ่งที่ตัวเองสนใจ
ผมทนเดินไปตามกรอบเส้นทางที่มีไว้ให้ สุดท้ายก็ไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร
.
จำความรู้สึกดีๆทุกครั้งที่เข้าไปในร้านเครื่องเขียนได้ ผมจะใช้เวลาเลือกดูนั่นดูนี่อยู่นาน สอบถามว่าอันนี้ใช้ทำอะไร อันนั้นใช้ทำอะไร ลายเส้นเป็นยังไงลื่นไหม ซื้อบ้างไม่ซื้อบ้าง
มีโอกาสใช้บ้าง หรือก็แค่เก็บไว้เฉยๆ ในขณะวาดรูปลงสีก็มีความสุขดีรูปวาดลงสีเต็มห้องอย่างกับ เอกศิลปะ งั้นแหล่ะ -ฮ่า-
เรื่องวาดรูป ผมไม่ทันแล้วล่ะ แต่เรื่องขีดเขียนเล่าเรื่องก็ยังชอบอยู่ หลังจากอ่านบทความSteve Jobs ก็เลยลองแต่งเรื่องสั้นขึ้นมา หลังจากทำเสร็จแล้วก็รู้สึกมีความสุขดีนะ
.
เรื่อง สาทรกับหลวงตาอาทิตย์
.
ซวง
สาทรหนุ่มใหญ่วัย 39 ปี กำลังอยู่ในงานพิธีศพของพ่อตนเอง จึงได้มีโอกาสพบกับหลวงตาอาทิตย์ที่มาสวดพระอภิธรรม และได้สนทนากัน
สาทรเริ่มต้นด้วยคำถามที่ว่า “ผมอยากรู้ว่าพ่อผมตายแล้วไปไหน บุญที่ทำไปและพิธีศพที่จัดให้ ท่านจะรับรู้ได้หรือเปล่าครับ”
หลวงตาผงกศีรษะและยิ้มรับเล็กน้อยเพราะมักถูกญาติๆผู้ตายถามคำถามทำนองนี้อยู่บ่อยๆ
“ตายแล้วก็ต้องเกิด ส่วนจะเกิดภพภูมิไหนก็สุดแต่บุญแต่กรรมที่เจ้าตัวได้ทำมา ซึ่งไม่ได้มีเพียงชาตินี้ ส่วนบุญที่โยมทำไป ย่อมยังประโยชน์สุขทั้งภพนี้และภพหน้าอย่าได้สงสัยไปเลย”
สาทรยังคงมีสีหน้าเศร้าสร้อยให้เห็น เรื่องที่ติดใจเขาอยู่ก็คือ ตอนที่พ่อป่วย เขาได้กู้หนี้ยืมสินเพื่อมารักษาพ่อ พาพ่อไปหาหมอที่มีชื่อเสียงในรพ.เอกชนดังๆ หมดค่ารักษาพยาบาลไปมากโข แต่ก็ยังไม่พอกับแผนการรักษาที่คุณหมอแนะนำให้ ซึ่งจะต้องหมดไปอีกหลายแสน เขาไม่มีเงินแล้ว จำเป็นต้องหยุดการรักษาแล้วมาเข้ารพ.รัฐแทน สุดท้ายก็ยื้อชีวิตพ่อไว้ไม่ได้ ตอนนี้พ่อจากไปแล้วแต่หนี้สินยังคงอยู่ มรดกก็มีบ้านหลังหนึ่งไว้ทำกิน ซึ่งเขาเปิดเป็นร้านขายน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋มาหลายปี
เขาติดใจว่า ถ้าพ่อของเขาได้รับการรักษาในรพ.เอกชนนั้นต่อไป พ่ออาจจะยังไม่ตายและอาจจะสามารถกลับมาใช้ชีวิตได้ใกล้เคียงปกติ
.
เช้าวันรุ่งขึ้น สาทร ซึ่งนานทีปีหนจะได้ทำบุญตักบาตรสักครั้งหนึ่ง
เช้าวันนี้เขาได้จัดชุดอาหารคาวหวาน น้ำดื่มและดอกไม้ธูปเทียนไว้ 4 ชุด
เขาอธิษฐานด้วยความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอย่างนี้ว่า
- เพราะเรายากจน จึงไม่มีเงินรักษาพ่อ ขอให้บุญนี้จงไปถึงพ่อ และขอให้ข้าพเจ้ารวย อย่าได้ยากจนเลย
- เพราะเรายากจน จึงต้องกู้หนี้ยืมสิน การเป็นหนี้สินทำให้ทุกข์ใจยิ่ง ขอให้บุญนี้จงไปถึงพ่อ และขอให้ข้าพเจ้ารวย อย่าได้ต้องเป็นหนี้สินใครเลย
- เพราะเรายากจน ได้แต่ขายน้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ทุกวัน มีเงินแค่พอใช้ไปในแต่ละเดือน ไม่มีเงินเก็บ ขอให้บุญนี้จงไปถึงพ่อ และขอให้ข้าพเจ้ารวย ไม่ต้องมาทำงานเหน็ดเหนื่อยอย่างนี้ทุกวี่วัน
- เพราะเรายากจน อยากจะมีคู่ครองก็เป็นเรื่องลำบาก คบกับใครเขาก็รังเกียจตีจาก ขอให้บุญนี้จงไปถึงพ่อ และขอให้ข้าพเจ้ารวย จะได้เลือกคู่ครองที่ดี มีครอบครัวที่อบอุ่น
.
ตกเย็น สาทรไปวัดเพื่อเตรียมรับแขกที่จะมาในงานศพ เขาพบเห็นหลวงตาอาทิตย์กำลังกวาดลานวัดอยู่ จึงได้เข้าไปกราบทักทาย “เจริญพร โยม”หลวงตาตอบรับ “วันนี้สวดวันสุดท้าย พรุ่งนี้ก็ฌาปนกิจแล้วสินะ” หลวงตาพูดต่อ
“ครับ” สาทรตอบพลางถอนหายใจ “มีเรื่องอะไรไม่สบายใจรึ”หลวงตาถาม
“ชีวิตคนเราก็แค่นี้นะครับ คุณพ่อทำงานลำบากมาเกือบตลอดชีวิต หวังจะรวยเป็นเศรษฐีกับเขาบ้าง แต่ก็ยังดีที่เหลือบ้านไว้ 1 หลัง”
หลวงตาเดินไปหยิบที่โกยผง เพื่อมาเก็บเศษใบไม้ที่กวาดกองรวมกันไว้ แล้วถามสาทรว่า
“ถ้าโยมรวยแล้วจะทำอะไรรึ?”
สาทร ยิ้มดีใจพอใจกับคำถามนี้ เพราะเป็นโอกาสที่เขาจะได้จินตนาการว่าเขารวยแล้ว และจะทำอะไร
“ผมก็จะเลิกทำงาน หาซื้อบ้านรั้วล้อมสักหลัง มีรถสัก2คัน แล้วก็ท่องเที่ยวไปตามที่ต่างๆเป็นกิจวัตรครับ”
หลวงตายกที่โกยผงที่เต็มไปด้วยเศษใบไม้เทลงในถังขยะ แล้วพูดกับสาทรว่า “ทั้งหมดที่โยมต้องการ โยมเคยได้มาหมดแล้วในอดีตชาติ โยมเชื่อไหม? ว่าโยมเคยได้เป็นถึงมหาเศรษฐี มีภรรยาแสนสวย มีลูกๆที่น่ารัก แล้วก็ยังได้บวชลูกด้วย ทั้งหมดนี้เคยเกิดขึ้นกับโยมแล้ว โยมจะว่าอย่างไร?”
สาทรทำหน้างุนงง หลวงตาจึงพูดต่อไปอีกว่า”เราอาจจะเคยเกิดเป็นอะไรๆมาแล้วหลายอย่าง แต่อย่างหนึ่งที่เรายังไม่เคยได้เป็นเลยคือ อริยบุคคล เพราะเหตุนี้เราจึงต้องเกิดแล้วเกิดอีก เกิดแล้วเกิดอีก และมีความต้องการอยากอยู่เรื่อยไป แม้ได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว ก็ยังอยากได้อีกอยู่ตลอดไป ไม่จบไม่สิ้น”
สาทร เปล่งคำว่า สาธุ พร้อมยกมือขึ้นไหว้เหนือหัว “คำของหลวงตาทำให้ผมเริ่มรู้สึกว่าการเกิดอีกนี่น่ากลัวซะแล้วสิครับ ก็ถ้าขนาดเคยเป็นเศรษฐี มหาเศรษฐี เมื่อชาติก่อน มาชาตินี้ผมล่ะยากจนขัดสนโดยแท้ แล้วต่อไปจะเป็นยังไง จะลำบากกว่านี้ไหม แบบนี้คนที่ปัจจุบันเป็นขอทานเอย เป็นวณิพกเอย ก็อาจเคยเป็นเศรษฐีมาก่อนก็ได้ น่ากลัวจริงๆ เราไม่รู้ว่าเกิดมาจะเป็นอะไรอีก”
หลวงตาได้ฟังดังนั้นก็กล่าว อนุโมทนาตอบ “อนุโมทนาที่โยมเริ่มเห็นภัยของการเกิด ภัยของวัฏสงสาร แน่ะมีแขกมาโน่นแล้ว ไปต้อนรับแขกเถอะ” สาทรยกมือไหว้ลาหลวงตาไปที่ศาลางานพิธีเพื่อรับแขก
.
วันประชุมเพลิง สาทรแวะมาหาหลวงตาที่กุฏิ หลังจากได้ถวายน้ำปานะแล้วก็ถามหลวงตาว่า “ผมอยากรู้ว่า มีบุญอะไรไหมที่ทำแล้วจะได้ไม่ต้องตกทุกข์ได้ยากอีกเลยน่ะครับ”
หลวงตายิ้มอย่างเมตตาแล้วตอบว่า”หนทางน่ะมีอยู่ แต่โยมน่ะจะทำได้จริงรึเปล่า? คนเราน่ะอยากได้ผลแต่ไม่ทำเหตุให้ตรงกับผล มันก็ไม่เป็นเหตุเป็นผลกัน”
สาทรใคร่อยากรู้เป็นกำลังว่าบุญนั้นคืออะไร จึงรีบตอบกลับไปว่า “ผมว่าผมทำได้นะ ถ้าไม่ต้องตกทุกข์ได้ยากอีกเลย อะไรๆก็น่าจะทำได้”
หลวงตาบ่ายหน้าไปทางพระพุทธรูปที่ตั้งอยู่ ณ มุมข้างหนึ่งของกุฏิ ยกมือขึ้นไหว้องค์พระก่อน แล้วพูดตอบว่า “เป็นพระอรหันต์”
———-
ผู้แต่ง : สาริศ หรรษานุกรม
พ.อ.ศุภฤกษ์ ชัยชนะ
—————————————————————————————————-
กลับจากงานสนามหลวงวันก่อน นึกอยากฟังสวดมนต์ทำนองอินเดีย ค้นไปค้นมาไปเจอ มหาภารตะเข้า!
ก็จำได้ว่าเคยอยากตัดช่วงหนึ่งของเรื่องไว้ สมัยที่ผมดูเป็นเทปVDO ตอนนั้นทำลำบาก
สมัยนี้มีมาส่งถึงหน้าจอคอมโดยYoutube ที่เหลือก็แค่searchให้เจอเท่านั้นเองว่าอยู่ Episodeไหน
.
ตอนนี้เป็นตอนที่ โทรณาจารย์ สอนการยิงธนู โดยจะมีบทไหว้ครูก่อน
ผมฟังๆมีคำว่า บูชา กับ กุรุ เลยเดาว่าเป็นบทไหว้ครู
มหาภารตะ ผมอ่านครั้งแรกและครั้งเดียวและรวดเดียวจบ เมื่อหลายปีก่อน
จากนั้นก็ตามด้วย VDO อีก 35 ม้วน
อายุไม่ถึง 30 เป็นมะเร็ง!
เป็นคำโปรยบนปกนิตยสาร Men’s Health ฉบับ April 2010
แค่เห็นประโยคนี้ ก็คว้ามาแล้วครับ 100 บาทแน่ะ จากราคาเดิม 90 บาท(ขึ้นราคา)
เพราะก็รู้จักคนที่ตายด้วยมะเร็งในวัยนี้เหมือนกัน
more…
Case Study รายที่ 2 : ภรรยารวย
คราวนี้เป็นหนูตกถังข้าวสารตัวผู้บ้าง
ฝ่ายสามีก็มีงานประจำของตัวเองทำนะ เพียงแต่รายได้เทียบกับภรรยาไม่ได้เลย
more…
วันหยุดของผมคือ วันนั้นทั้งวันไม่เปิดคอมพ์(computer) ถือเป็นการพักสายตาและได้โอกาสไปเตร็ดเตร่บ้าง
ส่วนใหญ่ก็ไม่พ้นไปเดินห้าง และกิจกรรมที่ทำประจำก็คือ ดูหนังและกินอาหารมื้อพิเศษกว่าวันทั่วไป ด้วยเหตุนี้ผมจึงมักเลือกที่จะหยุดวันพุธ เพราะวันพุธตั๋วหนังราคาจาก 140 เหลือ 60 บาท โรง3D จาก 240 เหลือ 130 บาท แถมร้านอาหารก็มาจัดโปรโมชั่นลดราคาค่าอาหารวันพุธด้วย Sizzler เมนู 300 เหลือ 200 แต่ต้อง 4 โมงเย็นเป็นต้นไป ซึ่งผมไม่เคยได้กินเมนูนั้นดอกครับ
more…
ภูมิทัศน์รูปหัวใจ
เคยมองดูเมฆแล้วจินตนาการได้เป็นรูปต่างๆกันไหมครับ^^
แต่นี่เป็นแผ่นดิน เป็นเกาะกว่ามันจะเป็นรูปร่างอย่างจินตนาการได้คงใช้เวลานานโข
|
Recent Comments